Stomatologia zachowawcza

 
Celem leczenia zachowawczego jest usunięcie ubytku próchnicowego i nie próchnicowego pochodzenia. Przy wypełnieniu ubytku zęba obecnie stosowane są dwie techniki: bezpośrednia polegająca na wypełnieniu ubytku plastycznym materiałem oraz pośrednia, czyli Inlay (wkład) przygotowywany jest w laboratorium i cementowany w gabinecie.

 

Inlay kompozytowy

Jest to pośrednie uzupełnienie najczęściej rozległego ubytku tkanek zęba. Wykonywany jest przez technika protetycznego w labolatorium. Jest to o wiele lepsze oraz trwalsze rozwiązenie od tradycyjmego wypełnienia. Oto kilka faktów świadczących o wyższości inlay od wypełnienia kompozytowego:

  • tradycyjne wypełnienia redukują wytrzymałość zęba o 50 %, inlay wzmacnia ząb nawet o 75%.
  • średnia „żywotność” wypełnienia – 4 lat, inlay- 10 – 30 lat.
  • Skurcz polimeryzacyjny, nadwrażliwość, utrata gładkości, zmiana koloru (przypadłości wypełnień tradycyjnych) nie istnieją w systemie inlay-onlay.
  • Idelany kształt anatomiczny powierzni żującej oraz kolor.

I wizyta: Usunięcie próchnicy,
nadanie odpowiedniego kształtu ubytku, pobranie wycisku.

1

II wizyta: Zacementowanie Inlay kompozytowego na stałe.

2  3